शब्दबाट फैसला खोज्‍नुहोस्

निर्णय नं. ९६७७ - मानव बेचबिखन ओसारपसार

भाग: ५८ साल: २०७३ महिना: पौस अंक:

सर्वोच्च अदालत, संयुक्त इजलास

माननीय न्यायाधीश श्री देवेन्द्र गोपाल श्रेष्ठ 

माननीय न्यायाधीश श्री चोलेन्द्र शमशेर ज.ब.रा.

फैसला मिति : २०७३।२।२४

 

मुद्दा : मानव बेचबिखन ओसारपसार ।

 

०६८-CR-१२०३

पुनरावेदक / प्रतिवादी : धनमाया नागवंशीको जाहेरीले नेपाल सरकार

विरूद्ध

प्रत्यर्थी / वादी : जिल्ला झापा, चन्द्रगढी गा.वि.स. वडा नं. ४ घोडामारा घर भई हाल जिल्ला कारागार भद्रपुर झापामा थुनामा बस्ने सोमबहादुर तामाङ

०६८-CR-१२२५

प्रत्यर्थी / वादी: जिल्ला झापा, चन्द्रगढी गा.वि.स. वडा नं. ४ घोडामारा घर भई हाल जिल्ला कारागार भद्रपुर झापामा थुनामा बस्ने सोमबहादुर तामाङ

विरूद्ध

पुनरावेदक / प्रतिवादी : धनमाया नागवंशीको जाहेरीले नेपाल सरकार

 

मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन, २०६४ हेर्दा यस ऐनको दफा ३ ले मानव बेचबिखन र ओसार पसार गर्नु गराउनु हुँदैन भनी मानव बेचबिखन र ओसार पसार गर्ने कार्यलाई आपराधिकीकरण (Criminalization) गरेको पाइन्छ भने सोही ऐनको दफा ४(१) मा मानव बेचबिखन गरेको मानिने कार्य तोकिएको र दफा ४(२) मा मानव औसार पसार गरेको मानिने कार्यसमेत अलग अलग गरी तोकिदिएको अवस्था छ । त्यस्तै दुवैमा फरक फरक सजाय हुने पनि दफा १५ मा व्यवस्था छ । यसरी कस्तो कार्यबाट मानव ओसार पसार हुने र के कस्तोबाट बेचबिखन हुने भनी कानूनले अलग अलग गरी तोकिदिएबाट मानब बेचबिखन र मानव ओसारपसारलाई दुई भिन्न आपराधिक कार्यका रूपमा राखिएको प्रस्ट हुन्छ । यी दुवै अलग आपराधिक कार्य भएकाले यी दुवैको छुट्टै अस्तित्व हुन 

जान्छ । प्रायः सँगसँगै यी दुवै अपराध हुने भएपनि एकको अभावमा अर्को नहुने परिपुरक भने होइनन् । ओसारपसारको उद्देश्यमा रूपमा किन्ने वा वेच्ने वा वेश्यावृत्तिमा लगाउने वा शोषण गर्ने नै ऐनले राखेको भएपनि सबै अवस्थामा त्यो उद्देश्य पूरा भई किन्ने बेच्ने वा वेश्यावृत्तिमा लगाएकोनै भन्न सकिँदैन तापनि सो उद्देश्यले लगेमा ओसार पसार भने गरेको नै मानिने ।

प्रस्तुत वारदातमा पनि प्रतिवादीले बेचिबखन गर्ने उद्देश्यले नै पीडितलाई भारत लगेको र बेच्न नपाउँदै भारतमा अलपत्र छोडेकोमा निज पीडितमाथि यौन शोषण भएको पुष्टि भएपनि बेचबिखन गरिसकेको भने मिसिलबाट पुष्टि हुन सक्दैन । यस्तो पीडितलाई भारतसम्म पुर्‍याई चरम यौन शोषणसमेत भएको पुष्टि भइरहेको अवस्थामा अभियोग मागदाबीबमोजिम सजाय गर्ने गरेको सुरू फैसला सदर गर्नु पर्नेमा सो नगरी भएको पुनरावेदन अदालतको फैसला त्रुटिपूर्ण भएको भन्ने वादी नेपाल सरकारको पुनरावेदन जिकिरसँग सहमत हुन 

नसकिने ।

(प्रकरण नं.१०)

 

पुनरावेदक / प्रतिवादीका तर्फबाट :

प्रत्यर्थी / वादीका तर्फबाट : विद्वान् सहन्यायाधिवक्ता रमा पराजुली

अवलम्बित नजिर :

सम्बद्ध कानून :

 

सुरू तहबाट फैसला गर्नेः- 

मा.जि.न्या. श्री शम्भुराम कार्की

पुनरावेदन तहबाट फैसला गर्ने :-

मा.न्या. श्री हरिप्रसाद घिमिरे

मा.न्या. श्री उदयप्रकाश चापागाई

 

 

फैसला

न्या. देवेन्द्र गोपाल श्रेष्ठ : न्याय प्रशासन ऐन, २०४८ को दफा ९(१) बमोजिम यसै अदालतको क्षेत्राधिकारभित्र भई दर्ता हुन आएको प्रस्तुत मुद्दाको संक्षिप्त तथ्य एवं ठहर यस प्रकार छ । 

जिल्ला झापा भद्रपुर न.पा.–४ बस्ने सुरेश नागवंशीकी श्रीमती वर्ष २४ की धनमाया नागवंशीलाई मिति २०६७।१।३१ गते विवाह गरी सोमबहादुर तामाङले भारतमा काम गरी बस्ने भनी भारतको पूरानो दिल्लीस्थित चाँदनी चोकमा लगी बेचेको भन्ने कुरा खुल्न गएकोले निज अभियुक्तलाई कानूनबमोजिम कारवाही गरिपाउँ भन्नेसमेत व्यहोराको साना हातहरू नेपाल नामक संस्थाको मिति २०६७।२।३१ गतेको पत्र । 

सोमबहादुर तामाङले मलाई मिति २०६७।१।३१ गते विवाह गरी भारतमा काम गरी बस्ने भनी लगी भारतको पूरानो दिल्लीस्थित चाँदनी चोकमा लगी बेचेर फरार भई नेपाल आएछ । म भाग्न सक्षम भई नेपाल आई साना हातहरू नेपालमार्फत निजलाई कार्वाही गरिपाउँ भनी निवेदन पेस गरेको छु भन्नेसमेत व्यहोराको धनमाया नागवंशीको निवेदन । 

मिति २०६७।१।३१ गते सोमबहादुर तामाङले मलाई विवाह गरी भारतमा काम गरी बस्ने भनी भारतको पूरानो दिल्लीस्थित चाँदनी चोकमा लगी बेची फरार भई नेपाल आएछ । म पनि भाग्न सक्षम भई काँकडभिट्टा नेपाल आएँ । मलाई वेश्यावृत्तिमा लगाउने उद्देश्यले झुक्काई भारतमा लगी बिक्री गरी मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन,२०६४ विपरीतको कसुर गरेकोले निज प्रतिवादीलाई सजाय गरी क्षतिपूर्तिसमेत दिलाई पाउँ भन्नेसमेत व्यहोराको धनमाया नागवंशीको जाहेरी दरखास्त । 

प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले मलाई जागिर लगाई दिने र मलाई विवाह गरी दिल्लीमै बसोबास गर्ने आश्वासन दिई विवाह गर्छु भनी शारीरिक सम्पर्कसमेत गरेपछि म मिति २०६७।१।३१ गते पति छोराछोरीलाई छोडी बजारका मान्छे, माइती नेपाल र सुरक्षाकर्मीले समेत शंका गर्छन् भनी म अगाडि गई पछि प्रतिवादी आई गल्लीको बाटो रिक्सामा बसपार्क पुगी भारतको गलगलियाबाट गाडीमा चढी इस्लामपुरसम्म 

पुग्यौँ । त्यहाँबाट नयाँ दिल्लीमा साँझको समयमा पुगेका हौँ । प्रतिवादी मलाई नयाँ दिल्लीमा रेल्वे स्टेशनमा छाडी पिसाब फेर्न जान्छु भनी १ घण्टा हराए । पछि प्रतिवादी फर्की आएपछि खाना खाई पहिलेको ठाउँमा छाडी रातको ३.१५ बजे दिसा गर्न जान्छु भनी हिँडेकोमा आउँदै नआएकोले एउटा बुढी महिलाले घरमा लगी झ्याल नभएको कोठामा 

राखिन् । ती बुढी महिलाको छोराले मादकपदार्थ सेवन गरी मेरो कपडाहरू सबै खोली जबरजस्ती यौन सम्पर्क गर्‍यो । निजले तिमीलाई किनी सकेका छौँ, तिमीले सहनै पर्छ, तँ वेश्या होस भनी धम्काउथ्यो । पछि इशा नाम गरेकी महिलाले ढोका खोली दिएपछि म रेल्वे स्टेशनमा पुलिसमा गई नेपाल जाने ट्रेनमा चढी भागी नेपाल आउन सफल भएकी हुँदा प्रतिवादीलाई हदैसम्म सजाय होस् भन्नेसमेत व्यहोराको पीडिता धनमाया नागवंशीले अनुसन्धान अधिकृतसमक्ष गरेको बयान । 

जाहेरवाली र मेरो घर नजिकै पर्छ । मैले उनीलाई विबाहको प्रस्ताव राख्दा इन्कार गरेकीले भारतको नयाँ दिल्लीमा बस्नुपर्छ भनी फकाई शारीरिक सम्पर्क गरी मिति २०६७।१।३१ गते भद्रपुरबाट भारतको गलगलिया हुँदै भारतको इस्लामपुर गई अनि दिल्ली ट्रेनबाट गयौं । ट्रेनबाट जाने क्रममा ट्रेनको डिब्बाको सिटमा बस्ने एक मानिसले कहाँ जाने भनी सोधेकोमा काम गर्न हिँडेका हौँ भन्दा निजले चाँदनी चोकमा मेरो घर छ भनी होटलमा पुर्‍याएको हो । मलाई डर लागेकोले फेरी रेल्वे स्टेशनमा फर्केर आयौँ । म एकछिन दिसा गर्न जान्छु भनेर जाहेरवालीलाई भनी अलिक पर पुग्ने बित्तिकै ४ जना इन्डियन व्यक्तिहरूले समातेर तपाइँले ल्याएको केटी कहाँ छ हामीलाई दिनुहोस् भनी चाँदनी चोकमा पुर्‍याई कोठामा थुनी राखे । मिति २०६७।२।१ गते म भाग्न सफल भई रेल्वे स्टेशनमा आई जाहेरवालीलाई खोजतलास गर्दा फेला नपरेकोले सिलगढी हुँदै मिति २०६७।२।२ गते काँकडभिट्टाबाट घरमा आएको हुँ । मैले बेच्ने उद्देश्यले लगेको होइन । मैले कसैलाई जानकारी नगराएकोले मलाई शंका गरेका हुन् भन्नेसमेत व्यहोराको प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले अधिकार प्राप्त अधिकारीसमक्ष गरेको बयान । 

वारदातको दिन जाहेरवाली, भद्रपुर नाकामा आएकी थिइन् । भोलिपल्ट जाहेरवालीको पतिले श्रीमती हराइन् भनी हाम्रो सानाहातहरू नामक संस्थामा जानकारी गराउनुभएको थियो । प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले विवाह गर्छु भनी भारतको नयाँ दिल्लीमा लगी बेचेको कुरा स्पष्ट खुल्न आएकोले निज प्रतिवादीलाई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार ऐनबमोजिम कडाभन्दा कडा कार्वाही होस् भन्ने व्यहोराको सानाहातहरू नेपाल नामक संस्थामा काम गर्ने विश्वास तामाङसमेतले करिब एकै मिलान हुने गरी मौकामा लेखाई दिएको वस्तुस्थिति मुचुल्का ।

पीडित नेपाल आएर मेची अञ्चल अस्पतालमा आफ्नो स्वास्थ्य स्थिति चेक जाँच गराउँदा Provisional diagnosis मा PTD(Pelvic Inflammantory disease) STD-sexually transmitted disease) रोग देखिएको, सोको असरले गर्दा Lower abdominal pain, foul smelling p/w discharge with itching burning micluration history of contact+ve देखिएकोले औषधि किन्नु भनी मेची अस्पताल आकश्मिक कक्षको पत्रमा लेखिएको व्यहोरा । 

प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले जाहेरवाली पीडितालाई ललाई, फकाई प्रलोभनमा पारी नेपालको भद्रपुर नाकाबाट भारतको गलगलिया, इस्लामपुर हुँदै ट्रेनमा चढाई भारतको नयाँ दिल्लीमा पुर्‍याई बेचेको पीडितको मौकाको बयान, जाहेरी दरखास्तसमेतबाट पुष्टि भएकोले निज प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङलाई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन,२०६४ को दफा ३ र दफा ४ को उपदफा १ को खण्ड (क) को कसुर अपराध गरेकामा सोही ऐनको दफा १५ को उपदफा (१) को खण्ड (क) बमोजिम सजाय गरी जाहेरवालीलाई सोही ऐनको दफा १७ बमोजिम क्षतिपूर्तिसमेत दिलाई पाउँ भन्नेसमेत व्यहोराको अभियोग पत्र ।

मिति २०६७।१।३१ गते जाहेरवाली पीडित धनमाया नागवंशीलाई विवाह गरी भारतमा लगी बिक्री गरेको होइन । जाहेरवाली  पहिला पनि २।३ चोटि हराएकी हुन् । म भारत नगई घरमै छु । मौकामा भएको बयानको व्यहोरामा कुटपिट गरी जबरजस्ती सहिछाप गराएको हो । मैले जाहेरवालीको बुढालाई पिटी दिएकोले पोल गरेको होला । मैले जाहेरवालीलाई नलगेकाले सजाय हुनुपर्ने होइन भन्नेसमेत व्यहोराको प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले अदालतमा गरेको बयान । 

पछि प्रमाण बुझ्दै जाँदा ठहरेबमोजिम हुने गरी हाललाई अ.बं.११८ को देहाय २ नं. बमोजिम प्रतिवादीलाई पूर्पक्षको निमित्त थुनामा राख्नु भन्ने मिति २०६७।३।२५ को आदेश । 

प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले आफूलाई भारतको नयाँ दिल्लीमा लगी बेचेको र त्यहाँ आफूलाई अनैतिक कार्य गर्न लगाएको पीडितले बताएकी 

हुन् । वस्तुस्थिति मुचुल्काको व्यहोरा र सहिछाप मेरै हो भन्नेसमेत व्यहोराको करूणा खत्रीले अदालतमा गरेको बकपत्र । 

वस्तुस्थिति मुचुल्काको व्यहोरा पढी बाची सुनेँ । सो कागजमा भएको सहिछाप र व्यहोरा मेरो 

हो । पीडितको अवस्था नाजुक थियो । निजको मेडिकल जाँचसमेत गराएको र डाक्टरको रिर्पोटसमेत अनुसार बेचिएको भनी शंका लाग्छ भन्नेसमेत व्यहोराका विश्वास तामाङले अदालतमा गरेको बकपत्र । 

वस्तुस्थिति मुचुल्काको व्यहोरा पढी बाची सुनेँ, सो व्यहोरा र सहिछाप मेरो हो । पीडिताले दिएको जाहेरी र बयानले दिल्लीमा बेचिएको भन्ने कुरा थाहा भयो भन्नेसमेत व्यहोराको सन्तकुमार सेलिङ्ग सुब्बाले अदालतमा गरेको बकपत्र । 

अभियोग र जाहेरी झुट्ठा हो । ललाई फकाई भारतमा लगेर प्रतिवादीले बेचेको होइन । उक्त दिन सोमबहादुर तामाङ नेपालभित्रै छन  भन्नेसमेत व्यहोराका प्रतिवादीको साक्षी धर्म राईको अदालतमा गरेको बकपत्र ।

यसमा यी प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले पीडिता जाहेरवालीलाई भारतको नयाँदिल्ली पुर्‍याई मानव बेचबिखन ओसार पसार गरेको हो भनी बकपत्रमा उल्लेख गरेको, पीडिता जाहेरवालीलाई यी प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले भारतको नयाँ दिल्लीमा पुर्‍याई अलपत्र पारी छाडी आफूले यौन शोषणको सिकार हुनु परेको कुरा पीडितले लेखाएकोबाट समेत अभियोग दाबी पुष्टि भइरहेको देखिँदा निज प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले अभियोग दाबी अनुसारको कसुर गरेको 

ठहर्छ । तसर्थ निज प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङलाई मानव बेचबिखन तथा ओसार पसार (नियन्त्रण) ऐन,२०६४ को दफा १५ को उपदफा (१) को खण्ड(क) अनुसार २० (बीस) वर्ष कैद र रू.२,००,०००।– (दुई लाख) जरिवाना हुने र ऐ.ऐनको दफा १७(१) बमोजिम पीडिताले रू.१,००,०००।– (एक लाख) क्षतिपूर्ति प्रतिवादीबाट भराई लिन पाउने ठहर्छ भन्ने सुरू झापा जिल्ला अदालतबाट मिति २०६८।१।१३।३ मा भएको फैसला । 

जाहेरी र जाहेरवालीको बयान अत्यन्त बनावटी र काल्पनिक मात्र हो । वस्तुस्थिति मुचुल्काका मानिसले समेत अदालतमा बकपत्र गर्दा प्रतिवादीले जाहेरवालीलाई मानव बेचबिखन ओसारपसार गरेको भनी लेखएको पनि झुठ्ठा हो । निजहरूले किटानको रूपमा यस प्रकारले यसरी यस ठाउँबाट लगी बेचबिखन गरेको भनी लेखाउन सकेको छैन । यो अवस्थामा म निर्दोष पुनरावेदकलाई कैद र जरिवानासमेत गर्ने गरी भएको सुरू झापा जिल्ला अदालतको फैसला त्रुटिपूर्ण हुँदा उक्त फैसला बदर गरी सफाइ पाउँ भन्नेसमेत व्यहोराको प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङको पुनरावेदनपत्र । 

यसमा मुख्य गबाहको रूपमा रहेकी जाहेरवाली एवं पीडित धनमाया नागवंशीलाई प्रमाणका तवरबाट बुझ्दै नबुझी प्रस्तुत मुद्दामा सुरू झापा जिल्ला अदालतबाट मिति २०६८।१।१३।३ मा भएको फैसला प्रमाण मूल्याङ्कनको रोहमा विचारणीय देखिन आएकोले मुलुकी ऐन, अ.बं.२०२ नं. तथा पुनरावेदन अदालत नियमावली, २०४८ को नियम ४७ बमोजिम छलफलको लागि वादी नेपाल सरकारको तर्फबाट उपस्थित हुन पुनरावेदन सरकारी वकिल कार्यालय, इलामलाई पेसीको सूचना दिई नियमबमोजिम गरी पेस गर्नु भन्ने मिति २०६८।९।३ मा यस अदालतबाट भएको आदेश ।

प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले अभियोग दाबीबमोजिमको कसुर गरेको ठहर्‍याई निजलाई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन, २०६४ को दफा १५(१)(क) बमोजिम २० वर्ष कैद र रू.२,००,०००।– (दुई लाख) रूपैयाँ जरिवाना गर्ने गरी सुरू झापा जिल्ला अदालतबाट भएको मिति २०६८।१।१३।३ को फैसला मिलेको नदेखिँदा उक्त फैसला केही उल्टी भई निज प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले ऐ. ऐनको दफा ४(२)(ख) बमोजिमको कसुरसम्म गरेको देखिँदा निजलाई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन, २०६४ को दफा १५(१)(ङ)(१) बमोजिम १० (दश) वर्ष कैद र रू.१,००,०००।- (एकलाख मात्र) जरिवाना हुने 

ठहर्छ । पीडितलाई प्रतिवादीबाट ऐ.ऐनको दफा १७(१) बमोजिम क्षतिपूर्तिबापत रू. १,००,०००।- (एकलाख) भराई दिने गरेको सुरूको फैसला सदर कायम रहने ठहर्छ भन्नेसमेत व्यहोराको पुनरावेदन अदालत, इलामको मिति २०६८।११।१६ को फैसला ।

प्रतिवादीले पीडितलाई बिक्री गर्न दिल्ली पुर्‍याई बिक्रीसमेत गरी पीडितलाई चरम यौन शोषणसमेत भएको पुष्टि भइरहेकोमा निज प्रतिवादीलाई अभियोग दाबीबमोजिम सजाय गरेको सुरू फैसला केही उल्टी गरी गरेको पुनरावेदन अदालत, इलामको फैसला त्रुटिपूर्ण हुँदा बदर गरी सफाइ पाउँ भन्नेसमेतको वादी नेपाल सरकारको यस अदालतमा परेको पुनरावेदन पत्र ।

तथ्ययुक्त ठोस सबुद प्रमाणको अभावमा केवल शंकाजनक जाहेरी एवं अनुमानको भरमा प्रतिवादीउपर आरोपित कसुर ठहर गर्नु फौजदारी न्यायको सिद्धान्तसमेतको विपरीत भएकाले मैले सफाइ पाउनु पर्नेमा मलाई कसुरदार ठहराई भएको पुनरावेदन अदालतको फैसला त्रुटिपूर्ण हुँदा बदर गरी सफाइ पाउँ भन्नेसमेत व्यहोराको प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङको यस अदालतमा परेको पुनरावेदन पत्र ।

नियमबमोजिम साप्ताहिक तथा आजको दैनिक पेसी सूचीमा चढी पेस हुन आएको प्रस्तुत मुद्दामा वादी नेपाल सरकारका तर्फबाट उपस्थित विद्वान् सहन्यायाधिवक्ता श्री रमा पराजुलीले पीडितको किटानी जाहेरी दरखास्त दिई सोको समर्थनमा अदालतमा बकपत्र गरिदिएको, प्रतिवादी स्वयम्‌ले कसुर स्वीकारी मौकामा बयान गरिदिएको, अन्य बुझिएका व्यक्तिले जाहेरीकै व्यहोराको समर्थनमा लेखाइदिएको अवस्थामा पीडितलाई बेच्ने उद्देश्यले भारत लगे पनि बेच्न नसकेको भनी सुरू फैसला केही उल्टी गरी गरेको पुनरावेदन अदालतको फैसला मिलेको नहुँदा प्रतिवादीलाई अभियोग दाबीअनुसार सजाय गरिपाउँ भनी बहस प्रस्तुत गर्नुभयो । 

यसरी बहससमेत सुनी प्रस्तुत मुद्दाको मिसिल अध्ययन गरी हेर्दा प्रस्तुत मुद्दामा निम्न प्रश्नको निरूपण गरी निर्णयमा पुग्नु पर्ने देखियो ।

१. प्रतिवादीले जाहेरवाली धनमाया नागवंशीलाई बिक्री गर्ने उद्देश्यले भारत लगी गएका हुन् वा होइनन् ? तथा भारत लगेको होइन भन्ने प्रतिवादीको पुनरावेदन जिकिर पुग्न सक्छ सक्दैन ?

२. यदि बिक्री गर्ने उद्देश्यले भारत लगेको हो भने बिक्रि गरेको हो होइन? तथा बिक्री गरेको हो भन्ने वादी नेपाल सरकारको पुनरावेदन जिकिर पुग्न सक्छ सक्दैन?

३. सुरू फैसला केही उल्टी हुने ठहराई गरेको पुनरावेदन अदालतको फैसला मिलेको छ वा छैन ?

 

२. यसमा प्रतिवादी सोमबहादुर तामाङले जाहेरवालीलाई प्रलोभनमा पारी भारतको नयाँ दिल्लीमा पुर्‍याई बेचेको पुष्टि भएकोले निजलाई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन,२०६४ को दफा ३ र दफा ४ को उपदफा १ को खण्ड (क) को कसुरमा सोही ऐनको दफा १५ को उपदफा (१) को खण्ड (क) बमोजिम सजाय गरी जाहेरवालीलाई ऐ. को दफा १७ बमोजिम क्षतिपूर्तिसमेत दिलाई पाउँ भन्ने अभियोगपत्र माग दाबी भएकोमा सुरू जिल्ला अदालतबाट अभियोग दाबी पुग्ने गरी फैसला भएको पाइन्छ । सो फैसलाउपर फैसला त्रुटिपूर्ण भएकाले बदर गरी सफाइ पाउँ भनी प्रतिवादीको पुनरावेदन अदालत इलाममा पुनरावेदन परी पुनरावेदन अदालतले सुरू फैसला केही उल्टी गरी निज प्रतिवादीले ऐ. ऐनको दफा ४(२)(ख) बमोजिमको कसुरसम्म गरेको ठहराई मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार (नियन्त्रण) ऐन, २०६४ को दफा १५(१)(ङ)(१) बमोजिम १० (दश) वर्ष कैद र रू.१,००,०००।- (एकलाख मात्र) जरिवाना हुने गरी र पीडितलाई प्रतिवादीबाट ऐ. ऐनको दफा १७(१) बमोजिम क्षतिपूर्ति बापत रू. १,००,०००।- (एकलाख) भराई दिने गरेको सुरूको फैसला सदर गरी फैसला गरेको पाइयो । सो फैसलाउपर अभियोग दाबीबमोजिम सजाय हुनु पर्ने भनी वादी नेपाल सरकारको र सफाइ पाउँ भनी प्रतिवादीको यस अदालतमा पुनरावेदन परेको देखिन्छ ।

३. प्रस्तुत मुद्दामा निर्णयका लागि सर्वप्रथम प्रतिवादीले जाहेरवाला धनमाया नागवंशीलाई बिक्री गर्ने उद्देश्यले भारत लगी गएका हुन् वा होइनन् ? तथा भारत लगेको होइन भन्ने प्रतिवादीको पुनरावेदन जिकिर पुग्न सक्छ सक्दैन ? भन्ने पहिलो प्रश्न सम्बन्धमा विचार गर्दा सोम तमाङले मलाई अनेक आश्वासन दिई विवाह गरी सँगै सिलगुडीमा बसौँला भनी निजले मलाई सिलगुडीबाट नयाँ दिल्लीको चाँदनी रेल्वे स्टेसनमा पुर्‍याई आफू दुई घण्टा बेपत्ता भई पुनः आई त्यहीँ होटेलमा खाना खुवाई रातको ३.०० बजे डर धाक देखाई मलाई रेल्वे स्टेसनमा छाडी गई त्याहाँ पुनः फर्की नआएकोले म रोई कराई गर्दा एक जना महिलाले लगी निजको घरमा राखेकोमा निजको छोराले तँलाई हामीले किनेको भनी शारीरिक मानसिक पीडा दिई जबरजस्ती यौन सम्पर्कसमेत गर्ने गरेकोले पछि इसा नाम गरेकी बहिनीले त्याहाँबाट भगाएकोले भारतीय प्रहरीको सहयोगमा काँकडभिट्टासम्म आई बाँच्न सफल भएकोले निजलाई कारवाही गरिपाउँ भनी पीडित धनमाया नागवंशीले जाहेरी दिएको देखिन्छ । सोही जाहेरी दरखास्तको समर्थन हुने गरी पीडिलले अनुसन्धान अधिकृतसमक्ष बयान गरिदिएको 

पाइन्छ । प्रतिवादीले आफ्नो अनुसन्धान अधिकृतसमक्षको बयानमा पीडित र आफ्नो घर नजिकै भएकाले आउने जाने गर्दा गर्दै माया प्रेम बसी आफूले जबरजस्ती शारीरिक सम्पर्कसमेत गरी पछि भारत जाने र विवाह गर्ने प्रस्ताव राखी २०६७।१।३१ गतेका दिन हामी दुवै दिल्लीतर्फ गएका हौँ । जेठ १ गते राति १२ बजे दिल्लीमा पुगियो । रेलबाट ओर्लिदा एक जना अपरिचित व्यक्तिले चाँदनी चोकमा मेरो होटेल छ खान बस्न सुविधा छ चिन्ता लिनु पर्दैन भनी हामीलाई होटेलमा लग्यो । त्याहाँ ७।८ जना इन्डियन आई याहाँ खाना बस्नको सुविधा छ भनी भन्दा मलाई डर लागी हामी खाना नखाई पुनः रेल स्टेसनमा आयौँ । त्याहाँ म पानी लिन एक घण्टा जति बाहिर गएको र पछि खाना खाई दुवै बसिरहेको अवस्थामा त्यहाँ मानिस हाम्रो वरिपरि घुम्न थालेपछि म अलि पर दिशा गर्न भनी जाँदा ४ जना व्यक्तिले मलाई समाती तपाईले ल्याएको केटी हामीलाई दिनुपर्छ भनी मलाई फेरि चाँदनी चोकमा पुर्‍याई केटी दिएमा मात्र छोड्ने नत्र मारिदिने भनी मलाई एउटा कोठामा थुनी राखेकोमा पछि घर ध